انترناسیونال: آذر ماجدی، قبل از هر چیز بگویید هدفتان از برگزاری این کنفرانس چه بود؟ تم های اصلی کنفرانس چه ها بودند و چرا این تم ها در دستور کنفرانس بود؟

آذر ماجدی: هدف اصلی ما روشنگری و آگاهگری نسبت به ریشه اصلی قتل های ناموسی، نقش اسلام سیاسی و تلاش برای بسیج یک جنبش بین المللی علیه اسلام سیاسی، برای سکولاریسم و دفاع از آزادی و برابری است. ما تاکنون کنفرانس های بسیاری را با این هدف سازمان داده ایم و بنظرم موفق بوده ایم. علیرغم مانع تراشی های رسانه ها در مقابل نظرات ما که خلاف جریان بنظر میرسد، اکنون دیگر جنبش ما و مبارزات ما به سطحی رسیده است که نمیتوانند آنرا ندیده بگیرند. همین کنفرانس در سوئد وسیعا انعکاس یافت.

اسلام سیاسی و نقش آن در سرکوب حقوق زنان و کودکان و در عقب کشیدن جامعه از استاندارد های بالاتر فرهنگی و اخلاقی مدرن مورد اشاره بیشتر سخنرانان قرار گرفت. قتل ناموسی و علت و راه مبارزه با آن مبحث دیگر بود. این کنفرانس بمناسبت سالگرد قتل فاطمه شاهیندال دختر جوانی که ۴ سال پیش بدست پدرش به قتل رسید، برگزار شد. این دختر جوان در یک خانواده و محیط اسلامی متولد شده و رشد کرده بود و باین خاطر که تصمیم گرفته بود آنطور که خود میخواهد زندگی کند، سنت ها را شکسته بود و با یک پسر سوئدی دوست شده بود، در دادگاه خانوادگی به اعدام محکوم شد و پدر این حکم را باجراء درآورد. واقعا تراژیک است. در قرن بیست و یک ما باید شاهد چنین قتل هایی باشیم.

متاسفانه فاطمه تنها مورد نیست، یک حادثه منزوی و منفرد نیست. در یک الگو جا میگیرد. طبق آمارهای سازمان ملل ۵هزار زن و دختر جوان هر سال قربانی قتل های ناموسی میشوند که اکثریت بزرگ آنها به محیط های اسلامی تعلق دارند. و تازه به گفته خود سازمان ملل این رقم صحیح نیست و تعداد قتل ها بسیار از این بالا تر است. بسیاری از قتل ها بعنوان خودکشی ثبت میشود، تعداد بسیار دیگری اصلا ثبت نمیشود. این اتفاقی نیست. چندین هزار زن از خانواده های اسلامی و محیط های اسلامی به قتل میرسند. علت این را باید جست و این قتل ها را متوقف کرد.

این قتل ها ریشه در ارزشهای عقیدتی حاکم در این محیط ها دارد. ولی باید بگویم درشرایط حاضر باید این جنایات را بخشی از جنایات اسلام سیاسی بدانیم. این جنبش دارد در سطح بین المللی بسیج میکند و تروریسم و ارعاب را بعنوان مهمترین سلاح استراتژیک و تاکتیکی خود بکار میبرد. قتل های ناموسی اکنون دیگر فقط بعلت ارزشهای عقب مانده و سنتی نیست، توسط یک جنبش وسیع بین المللی تشویق و تبلیغ میشود. جنبشی که منابع بسیاری را در اختیار دارد.

انترناسیونال: سخنرانان اصلی کنفرانس چه کسانی بودند؟ انعکاس مباحث کنفرانس در رسانه ها چگونه بود؟

آذر ماجدی: هما ارجمند، مینا احدی، مهین علیپور، شهناز یک نویسنده ادبیات کودکان از ایران، ویولت خانمی از سوئد که مسئول خانه های امن است و خود من بودیم. گرداننده کنفرانس هم مریم کوشا بود. کنفرانس انعکاس وسیعی داشت، بخصوص تلویزیون سراسری سوئد گزارشی نسبتا مفصل از کنفرانس در دو اخبار شب پخش کرد. تبلیغات حول حوش کنفرانس پیش از برگزاری کنفرانس هم وسیعا به پیش رفته بود، بخصوص توسط مهین علیپور و افسانه وحدت از جانب سازمان آزادی زن و کودکان مقدمند که زحمت بسیاری هم برای سازماندهی کنفرانس کشیدند.

انترناسیونال: مدتهاست که قتلهای ناموسی در کشورهای اروپایی اتفاق می افتد. دولتهای غرب، در مقابل این جنایت به مقابله جدی نپرداخته اند. دلایل سیاسی چنین واکنشی چیست؟

آذر ماجدی: احتمالا هر دولتی دلایل خاص خود را داشته است، ولی یک استدلال مبنای اصلی این بی توجهی است: "این فرهنگ خوشان است." دو کلمه تعیین کننده: خودشان و فرهنگ این سیاست را توضیح میدهد. هدف اصلی شلوغ نکردن و و باصطلاح دردسر درست نکردن برای دولت است. "سری که درد نمیکند، دستمال نمی بنددند" اساس برخورد دولت های غربی را تشکیل میدهد.

این محیط ها بخش اینتگره شده جامعه محسوب نمیشوند، انسان هایی که در این محیط ها زندگی میکنند، حتی اگر از نظر حقوقی شهروند باشند، در عمل و واقعیت شهروند محسوب نمیشوند. حیاتشان، زندگیشان، و شرایطی که در آن زندگی میکنند دارای همان اهمیت و جایگاه "بومی های اصیل" نیست. مبارزه با قتل های ناموسی و فرهنگ عقب مانده خرج دارد. به عبارتی این یک سیاست راسیستی است که تحت عنوان نسبیت فرهنگی توجیه شده است.

باین ترتیب بسیاری از قتل های ناموسی اصلا به این عنوان ثبت نمیشود، پیگیری نمیشود. مجرمین حتی بازداشت نمیشوند، و در صورت دستگیری و محاکمه در مجازاتشان با استدلال فرهنگشان است، تخفیف داده میشود. پیش از وقوع حادثه کمک های لازم در اختیار زنان و دخترانی که قتل تهدیدشان میکند، قرار داده نمیشود. دریک کلام این جنایات جدی گرفته نمیشود. بنظر من در این سیاست هم میتوان رد پای اسلام سیاسی را دید، چه در تبلیغاتی که برمبنای نسبیت فرهنگی، باصطلاح آزادی مذهب به پیش میبرد، چه با سیاست تروریستی که دولت های غربی را دربرخورد به این جنایات بسیار محتاط میکند.

اما جنبش ما در این زمینه هم موفقیت هایی داشته است. ما توانسته ایم تز نسبیت فرهنگی را بمیزان بسیار عقب بنشانیم. توانسته ایم اکثریت خاموش را آگاه کنیم و با خود همراه کنیم. اکنون نسبیت فرهنگی آن مقبولیت ده سال پیش را ندارد. کلا نظریه پست مدرنیسم که نسبیت فرهنگی وجود خود ار بعنوان یک تز مقبول و موجه از آن بعاریت گرفته است آن جایگاه و مقبولیت یک دهه پیش را ندارد. بنظرم جنبش ما در این مبارزه بسیار موثر بوده است. جنبش ما با نطرات بسیار آزادیخواهانه و برابری طلبانه، با رادیکالیسم سازش ناپذیر زمینی و قابل درک برای عموم مردم، با مبارزه جویی و اکتیویسم حود توانسته است این نظریه راسیستی و ارتجاعی را به عقب بنشاند. این واقعیت که اصل و نسب مان به یک محیط اسلام زده برمیگردد در عین حال کمک کرده است تا اکثریت خاموش جرئت و جسارت اعلام نظر پیدا کند. آنها پشت شان را به ما میدهند و این تز و سنت های عقب مانده را نقد میکنند.

انترناسیونال: گفتید که مقابله با اسلام سیاسی یک موضوع اصلی در این کنفرانس بود. لطفا رابطه اسلام سیاسی با قتلهای ناموسی را توضیح دهید.

آذر ماجدی: من در سخنرانیم اشاره کردم که یک چیز قتل فاطمه شاهیندال، با قتل آینور در آلمان، با اعدام و تجاوز دسته جمعی به عاطفه رجبی دختر ۱۶ ساله در ایران، با حکم سنگسار حاجیه اسماعیل وند، با قتل و اسید پاشی به دختران در پاکستان و بنگلادش و بمب گذاری در لندن و مادرید و ۱۱ سپتامبر در نیویورک را به هم متصل میکند. و آن اسلام سیاسی است. اسلام سیاسی ایدئولوژی، ارزش ها و نظرات خود را عمدتا از اسلام میگیرد ولی اکنون به یک جنبش بین المللی خطرناک تبدیل شده است، که از محیط های اسلامی با عوامفریبی، دماگوژی و متوسل شدن به عقب مانده ترین پیوند های عاطفلی و ناسیونالیستی و مذهبی عضو گیری میکند. با توسل به راسیسم وارونه، با ایجاد یک هویت جعلی و وارونه در این محیط ها این محیط ها را آلوده میکند، و کودکان و جوانان را شستشوی مغزی میدهد. این جنبش مسبب رشد این نظرات ارتجاعی و خشونت علیه زنان است. لذا منشاء این قتل ها فقط فرهنگی_مذهبی و ناشی از ارزش های حاکم نیست. این قتل ها یک پایه سیاسی نیز دارد. به این اعتبار باید با اسلام سیاسی مبارزه کرد. اسلام سیاسی را عقب نشاند و همانگونه که این جنبش بین المللی عمل میکند ما هم باید یک جنبش بین المللی علیه آن سازمان دهیم. مبارزه با اسلام سیاسی و همچنین با قطب دیگر تروریسم دولتی که با سیاست های میلیتاریستی و ارتجاعیش باعث رشد اسلام سیاسی شده است و زمینه را برای مقبول شدن اسلام سیاسی در این محیط ها فراهم کرده است، نیز باید مبازه کنیم.راه پر نشیب و فرازی در پیش داریم ولی پیشروی های مهمی نیز داشته ایم.

انترناسیونال: در مقابل این ادعا که میگویند قتلهای ناموسی منشا فرهنگی دارد و ربطی به اسلام ندارد چه میگویید؟

آذر ماجدی: در بالا توضیح دادم حتما منشاء فرهنگی نیز دارد. ارزشهای حاکم بر یک جامعه و محیط عملا فرهنگ حاکم را میسازد. منتهی مساله اینجاست که مذهب خود یک وجه مهم فرهنگ است. جوامع اسلام زده دارای سنت ها و ارزشهای مشابه ای هستند که به اسلام و تاریخ حاکمیت اسلام و سنت های اسلامی برمیگردد. یک وجه مشترک این جوامع بیحقوقی زنان است. و سنت هایی مثل چند همسری و غیره که همه از قوانین اسلام ناشی میشود. زنان قربانی قتل های ناموسی میشوند باین خاطر که فرهنگ و ارزش های حاکم زن را مایملک مرد و بنده و عبید او میداند، پس اگر زنی "پا از پا خطا کند" مستوجب مرگ است. به همان صورتی که زن را بخاطر رابطه جنسی خارج از ازدواج سنگسار میکنند، خانواده دختر مجاز است که در صورتی که او با مرد دیگری رابطه گرفت یا قصد رابطه گرفتن را پیدا کرد، یا مظنون به این بود که رابطه گرفته است و یا میخواهد رابطه بگیرد، مستحق مرگ است.

انترناسیونال: آیا توانسته اید تا کنون جریانات اسلامی را در غرب به عقب نشینی وادار کنید؟ با چه فعالیتها و با چه نیرو و چگونه میتوان این جریانات در کشورهای غرب را به شکست کامل کشاند؟

آذر ماجدی:  یکی از پیروزی های ملموس و برسمیت شناخته شده ما عقب نشاندن دادگاه شریعه در انتاریو است. کمپین علیه دادگاه شریعه با ابتکار و مسئولیت هما ارجمند در این میان نقش اساسی داشت و کل جنبش ما در این کارزار بسیار فعال و متعهد عمل کرد. بغیر از این همانطور که در بالا اشاره کردم ما توانسته ایم نز نسبیت فرهنگی را بسیار عقب بنشانیم، توانسته ایم بخش مهمی از جامعه را نسبت به تاثیرات و اهداف اسلام سیاسی آگاه کنیم. توانسته ایم تا حدود زیادی گوش ها و چشم های جامعه را نسبت به حقایق این فجایع و راه مبارزه با آن آگاه کنیم.

بنظر من ما باید به یک جنبش سکولار آزادیخواه و برابری طلب در سطح جهانی دامن بزنیم که به صراحت و با قدرت در مقابل اسلام سیاسی و جنبش های مذهبی قد علم میکند، در مقابل سیاست های میلیتاریستی و تروریستی دولت های غربی به سرکردگی آمریکا نیز موضعی محکم اتخاذ میکند و از آزادی و برابری دفاع میکند. این تنها تضمین مقابله موفقیت آمیز با تردویسم و ارعاب و عقب ماندگی و بی حقوقی در جامعه است.

کنفرانس قطعنامه ای ۶ ماده ای را به تصویب رساند که مورد استقبال حاضرین قرار گرفت. سازمان آزادی زن این قضعنامه را مبنای کار آتی خود قرار خواهد داد و میکوشد که پشتیبانی بین المللی سازمان ها و جریانات سکولار، مدافع حقوق زن و آزادیخواه و مترقی را نسبت به آن جلب کند. ما تاکنون نیز عملا بشکلی گسترده برای این خواست ها مبارزه کرده ایم و حمایت بسیاری را در سطح بین المللی نسبت به این خواست ها برانگیخته ایم:

قطعنامھ:

۱۔ ممنوعيت مدارس مذھبي

۲۔ ممنوعیت حجاب ڪودڪان

۳۔ قطع ڪمڪھاي مالي بھ سازمانھا و جنبشھاي مذھبي

۴۔ پرداخت ڪمڪھاي مالي و حمايت ھاي ديگر بھ سازمانھاي سڪولار و سازمانھايي ڪھ براي حقوق زنان و ڪودڪان مبارزه ميڪنند۔